आत्मिक श्वास

सद्गदित मनाचे सस्मित बहाणे
सांत्वनातून उरले चिरंतन तराणे

आश्वस्त अवस्थेची संथ कहाणी
रात्रस्पर्शातून सुचावी मंद विराणी 

स्वत्व वाहू दे प्रवाहात विचारांच्या
सत्व गोठू दे डोहात संस्कारांच्या

स्वारस्य ओसरूनही जीव ओला
आत्मिक श्वास देहामागे लपला

-- अभिजित गलगलीकर - २-६-२०१३

आनंदकंद - एक प्रयत्न

शब्दात मांडलेले, सामर्थ्य ओळखावे
वेळीच भावनांना, आकाश दाखवावे

घ्यावी मशाल हाती, डोळ्यात तप्त वाती
दुष्कर्म भस्म होई, तेव्हाच शांत व्हावे

आता पुरे करावे, हे लाड भावनांचे
शब्दात मांडले ते, कर्तव्य आचरावे

उत्तुंग आसमंती, उत्स्फ़ूर्त घे भरारी
श्वासातल्या सुरांनी,अस्मान पांघरावे

डोळ्यात थांबवावे, आभाळ साचलेले
स्वानंद थेंब माझे, स्वच्छंद ओघळावे


वृत्त -- आनंदकंद

-- अभिजित गलगलीकर - २९-०५-२०१३

कामिनी वृत्त - एक प्रयत्न

आज नील आसमंत हो
चांदण्यात धुंद चंद्र हो

सूर लावला मनी तुझा
छंदमुक्त भावगीत हो

तेच स्वप्न काय शोधतो
या युगास उचित ध्येय हो

आज आसवांपल्याड जा
आणि कोवळा वसंत हो

एवढेच सांगतोय 'अभि'
वाचनीय चार शब्द हो ..

-- अभिजित गलगलीकर -- १३-०५-२०१३

ध्यास

विचारांचा आवेग
इच्छापूर्तीचे भास
रम्य मृगजळालाही
सत्याचीच आरास

आतुरल्या स्वप्नांचा
चाकोरीबद्ध ध्यास..
जणू मनात रोखलेला
मनमोकळा श्वास..

हळव्या कातरवेळी
आठवणींची मिजास
कोवळ्याशा सकाळी
मंद शबनमी सुवास

ठेवून जमिनीशी इमान
क्षितिजाची  धरली कास
सांग मज गवसेल का
स्वछ निळेशार आकाश

-- अभिजित गलगलीकर
४-१-२०१३

रुबाई

तिनका तिनका यादें मिली, कतरा कतरा स्याही मिली.
खो गई थी जो हक़ीकत मे, सपनों मे वो रुबाई मिली.

उसका नीला कारवाँ इस अंबर से भी गहरा था
मेरी आखों मे उसका मौसम आज भी सुनहरा था

उसकी और मेरी बुनियाद कुछ अल्फाजों से जुड़ी रही
वो कागज़ पलट चले गये, मेरी कलम वही खड़ी रही

इन नूरानी सपनों से जागे कुछ ही लम्हे बीते है,
वही कुछ पल थे, जो जिंदगी ने हारे है, मैने जीते है...

-- अभिजीत ०१-०५-२०१२