...

कुछ आस-पास है, कुछ सोचा हुआ कहीं
कुछ छिनके लाया हूं, कुछ फ़सा हुआ कहीं

साहिल पे कुछ निशान बनते है बिखरते है
मेरा भी निशान है, कुछ बिखरा हुआ कही

आसमां से लेके जमीं तक निला है जहां
जमीं पे क्यूं काला, कुछ उजला हुआ कहीं

दिन गुजरे है, मगर दिल मे तारीख वही हैं
एक ही पन्ना उंगलियों मे अटका हुआ कहीं

सांसे अब लौटके आ रही है थोडी थोडी
किसी ने कल देख लिया उडता हुआ कही

पणती

मनाच्या कोनाड्यात
लाजरीशी पणती..
मधेच खुदकन हसते ..
अन लगेच पदरानी हसू विझवते ..

मी पण तिच्या खोड्या काढतो.
कधी बदकन तेल ओततो ..
लहान मुलासारखं तिचे गाल धरून
तिची काजळी काढून देतो ..

ती पण वस्ताद आहे ..
मला दिसेनासं झालं,
की मुद्दाम गायब होते..
मग मी चाचपडतो.. ठेचकाळतो..
माहीत असतं मला इथेच आहे ..
अन शोधून .. चांगला काडीचा चटका देतो ..
मलाही बोचतो तो ..
शेवटी माझ्या आशेची पणती आहे ती ..

असंच चिडचिड करुन मधे खुप दिवस
कुठे लंपास झाली होती देव जाणे ..
माझा दिवस कसाबसा तग धरून होता ..

अन एकदम तिचा आवाज आला ..
मी इतक्या काळजीत.. अन ही गाणं म्हणत होती ..

"जीने के लिए सोचा ही नही .. दर्द संभालने होंगे..
मुस्कुराए तो मुस्कुराने के .. कर्ज उतारने होंगे.. "

असंच काहीतरी - 2

स्वप्नांचा उन्माद
सत्याचा उच्छाद
आयुष्य म्हणतं
नको हा संवाद

आशेचा आवेग
अनिर्बंध वेग
अदृश्य नशिबात
चकाकती भेग

त्यातून डोकावतं
मनाला सावरतं
मखमली स्वप्न
गुदगुल्या करत,
घट्ट बिलगतं ..

-- Abhijit Galgalikar

आपलेपण

तुझ्या माझ्यात
तुझं माझं
असं उरलंच नाहीये ..

मनाच्या आकाशात..
विचारांच्या नकाशात..
श्वासांच्या चंदनात..
प्रेमाच्या स्पंदनात,
अगदी कणाकणांत
आपलेपण सामावलंय..

मोरपंखी स्पर्शात
मृद्गंधी श्वासात
खुदकन हसण्यात
अबोल लाजण्यात
सगळं आयुष्य,
भविष्य सामावलंय ..

म्हणूनच म्हंटलं ..
आता आपल्यातलं
सगळं तुझं माझं विरलंय ....
अन अलवार प्रेम साकारलंय .. [:)] ..

-- Abhijit Galgalikar ..

जमीं

इक बूंद गिरी..
जमीं सहम गई..
पर फ़डफ़डाके
आलस निगल गई ..

जो झूमी है उसके बाद..
अंग अंग महक गया ..
उस सावले यौवन का,
मीठा चस्का लग गया..

कही कलियां चुनी..
कही फ़सलें बुनी..
जो राह मे मिला,
उसकी फ़रयाद सुनी..

सब रुप है उसके ..
चंचल, अल्हड..
कहर भी वही ढाए ..
सहर भी वही लाए..

आज तृप्त होके
उसने जो डकार भरी
शायद बादल गडगडाए.
कही लगा बिजली गिरी...