शब्दथेंब..

दोन चार शब्दथेंब
थोडे ओले थोडे उबदार
थोडे कोवळे थोडे कसदार
थोडे गोड थोडेस्से आंबट
थोडे रावजी थोडे बहंभट
थोडे निळे थोडे हिरवे
थोडे गरूड थोडे पारवे
थोडे लहरी थोडे छंदी
थोडे वृत्तीय थोडे स्वच्छंदी
असे तसे ,कसेही असोत
भिजवतील तुम्हांस चिंब चिंब
चेहऱ्यावर उगवेल
सोनेरी चंदेरी अलवार स्मितबिंब
.. ..

धुंधलीसी ख्वाहिश ...

चाँद जलता रहा, हम जागते रहे
धुंधलीसी ख्वाहिश को निहारते रहे

जब से तुम्हे पलकोंमे छुपाया है
आँखो मे कभी ख्वाब, कभी धुआँ है
सांवलेसे आईनेमे खुद को ढुंढते रहे
...

जब प्यार मिला उसे ना समझ सके
एक खोटे चाँदसा भी ना सज सके
फ़टी जेब मे ख्वाबों के सिक्के टटोलते रहे
...

धुआँ धुआँ सा चारो तरफ़
नम नम सा हर एक हर्फ़
जाने क्यू ऐसेही गम सहलाते रहे
...

चाँद जलता रहा, हम भी जलते गये
धुंधलीसी उस ख्वाहिश मे धुंधलाते गये

नववर्षाच्या आभाळभर शुभेच्छा !!!!

नवं नवं वर्ष
उमलता हर्ष
चंदेरी स्वप्नांचा होऊ दे
सोनेरी उत्कर्ष

जवळच आहे आकाश
चल हात लावून येऊ
अवघ्या या जगाला
पाउलभर करून येऊ

ढीगभर असोत चिंता
घाल त्याना चुलीत
हर सकाळ या वर्षी
साजरी करू अस्खलीत

नववर्षाच्या आभाळभर शुभेच्छा !!!! ... :-)


--- अभिजित गलगलीकर -- ६-४-२००८

मी .. Recycled ...

एक ना दोन ..
भाराभार चिंध्या
मनाच्या..अस्तित्वाच्या
त्या बेचव शुचित्वाच्या...

संपलं का सगळं
मेलं पुर्ण की तगलं..

काही असो ..
मला तरी नवीन जन्म मिळणार
रिसायकल झालोय अख्खा मी
तनाने मनाने
सगळ्या परिमाणाने
नव्याने जुन्याने
नवनीत तळ्यासारखा
खुलल्या गळ्यासारखा....

फ़ाटकी झोळी ..

स्वप्नांचं गाठोडं मनात काय घेउन बसलात
फ़ाटक्या झोळीत सोनं काय घेउन बसलात

आशेच्या लांब पारंब्या स्वप्नांच्या झाडाला
अनंत तृष्णेचा शाप ह्या गोजिऱ्या वडाला
अधांतरी झोक्यांचा छंद काय घेउन बसलात
फ़ाटक्या झोळीत..

मनाच्या लाटांचं प्रतिबिंब पूर्ण आरसाभर
स्वप्नांची वाळू उरते किनाऱ्यावर पसाभर
सोडून जाण्याऱ्या हातांचं काय घेउन बसलात
फ़ाटक्या झोळीत..

हरवल्या क्षणाचा लोभ मोठा ह्या जीवाला
हरवतो परत परत मुद्दाम त्या क्षणाला
जुन्याच घरात काय असे दडुन बसलात
फ़ाटक्या झोळीत..

-- अभिजित गलगलीकर ..

-- २--४-२००८