पण एकदा रडायचंय.. - in reply to kavyanjali thread

असं वाटतं तुझ्या कुशीत शिरून
मनमोकळं रडावं , पाझरावं..
हुंदक्यांचा ढग घेऊन यावं अन
तु्झ्या ओटीत पूर्ण रितं व्हावं..

पण तुझी जमीन दिसली की
माझं आभाळ बरसतच नाही ..
मनात तुझं हसू झिरपतं
माझंही स्मित आवरतच नाही ...

पण एकदा रडायचंय..
तुझा हात केसात फ़िरवून घ्यायचाय
नंतर कधी आलंच रडू तर
आसवं थोपवण्याचा धीर घ्यायचाय ...

निःशब्द मी तुझ्याकाठी

शब्द माझे तुझ्यासाठी
निःशब्द मी तुझ्याकाठी

किनारा शोधायचाय
कुणाचा ते माहित नाही
एक जमीन दृष्टिपथात
बहुधा ती शापित नाही
तेवढंच , तेवढंच
एक सांत्वन मनासाठी ...

स्वप्नं शेवटी काचेचीच
एखाद दुसरं तुटायचंच
तुझं माझं काय त्यात
नुकसान थोडं व्हायचंच
विसरावं अन हसावं
हा न तो, स्वतःचसाठी ..

कडू गोड , खारट तुरट
शब्द असेही तसेही ..
सगळे तुझ्याचसाठी
लिहिलेत तुझ्याच
आयुष्याच्या चवीसाठी..
लिहिलेत फ़क्त , कारण
निःशब्द मी तुझ्याकाठी ..

स्वप्नांशी बोलणारी तू.. - raahoolda's thread...

स्वप्नांशी बोलणारी तू..
स्वप्नांत बावरणारी तू
स्वप्नं माळणारी तू
स्वप्नं सावरणारी तू

स्वप्नं पालवणारी तू
स्वप्नं भासवणारी तू
स्वप्नं जागवणारी तू
स्वप्नं आवरणारीही तू

स्वप्नं जुळवणारा मी
स्वप्नं सांधणारा मी
स्वप्नापार गेलो की
स्वप्नं तोडणारा मी


#2


स्वप्नांच्या पारंब्या
खुप ताणू नयेत
झोका घ्यावा पण
हात सोडू नयेत

दिलाच तर द्यावा
आधार मनापासून
ओठातून नको, दे
श्वासांच्या मुळापासून

उंच उडत गेल्यावर
दम लागायला नको
हसत सुरु जो प्रवास
स्मित थकायला नको

स्वप्नांची परिक्षा दे
पेपर पूर्ण सोडवायला
तयारीच नसेल त्याची
शून्य नको मिरवायला


#3

मनाच्या आकाशी
स्वप्नांचं चांदणं
एखादीच अवस
परत अथांग
निळसर नांदणं..

उगवेल अजुनी
नवा एक तारा
मोहवेल तुज
हसशील तू ही
काढून टाकशील
पापणीतला हा
बेचव कचरा ..


#4

रात्र आली , रात्र गेली
स्वप्नं मात्र खोळंबली
ह्या कप्प्यात, त्या कोपर्‍यात
मनाच्या भन्नाट पसार्‍यात
सगळीकडे जाऊन दडली
अन माझीच खोडी काढली..
हाकलून दिलं सगळ्यांना
तरी परत आली ...
आता मात्र कोंडून टाकली..
बंद बंद .. बस्स..


आज ती खोली उघडली
डोळे विस्फ़ारून बघत
परत येऊन बिलगली ..
स्वप्नंच होती .. बहुतेक ...

सांजकविता - २

एक शांत संध्याकाळ
कणखर किनाऱ्याचा
अवचित तो प्रवाळ ..

सूर्यबिंब रक्ताळलेलं
उगा त्यात भासतं
दुःख साकळलेलं

बेभान लाटा बेफ़ाम
स्थिर उभा मी इथे
शरीर धडधडीत, पण
पोखरलं फ़क्त मन इथे ..

जगाल कसं..

जगाल कसं , जगाल कसं
जगाला धरून हाणाल असं
ऎकावं तर एकूण एकाचं
करावं, पहातच रहाल असं
जगाल कसं..

एका पाठोपाठ एक परिक्षा
एखादं बक्षीस, अनंत शिक्षा
सगळे वार झेलूनही उभे रहा
मारेकऱ्याला लाजवाल असं
जगाल कसं ...

धडपडलात कधी,सावरून घ्या
वाट कुणाची? स्वतः आवरून घ्या
एकटेच व्हा भक्कम खंबीर
दुसऱ्याना आधार व्हाल असं
जगाल कसं ...

माणसं जोडत चला वाटेने
मग वाट कधी चुकणार नाही
इंधन पुरेपूर असू द्या प्रेमाचं
शेवटपर्यंत सोबत रहाल असं
जगाल कसं ...

माज नको उगा कशाचा
अभिमान जरूर सत्याचा
थोडेसे नम्र असावे नक्कीच
पुढला आदराने नमेल असं
जगाल कसं ...

हारजीत चालूच असते इथे
गाडी जिंकूनच थांबते इथे
कारणं नकोत अभिजितला
निघा आता,युद्धाला जाल असं..

जगाल कसं , जगाल कसं
जगाला धरून हाणाल असं.......